آزمایش دیابت بارداری یک مرحله ای برای تشخیص ابتلا به دیابت سند نیست

تغییر آزمایش تشخیصی دیابت بارداری میتواند به شناسایی صحیح زنان باردار مبتلا به دیابت کمک کند.

حدود 5 درصد از زنان باردار در آمریکا به دیابت بارداری مبتلا می شوند . این مشکل معمولاً بعد از زایمان برطرف می شود اما می تواند سبب بروز عوارضی از جمله افزایش وزن نوزاد در موقع تولد و نیاز به سزارین شود. این مادران همچنین بیشتر درمعرض خطر ابتلا به دیابت نوع 2 درطول زندگی خود هستند.

تشخیص دیابت بارداری این اجازه را به پزشک می دهد که درمان را از طریق تغذیه ، ورزش مناسب و گاهی مصرف دارو آغاز کند.

اصلی ترین آزمایش برای تشخیص دیابت بارداری یک آزمایش دو مرحله ای است. اما انجمن دیابت آمریکا آزمایش یک مرحله ای را کافی می داند . انستیتو بهداشت ملی با گرد هم آوردن متخصصین در هفته ی گذشته نگاه دقیق تری به این مشکل داشت.

درطی این جلسه متخصصین به این نتیجه رسیدند که آزمایش دو مرحله ای برای تشخیص  دیابت بارداری مناسبتر است . آنها می گویند: آزمایش یک مرحله ای ، 15 تا 20 درصد زنان باردار را مبتلا به دیابت بارداری معرفی میکند و ممکن است سبب افزایش هزینه های بعدی درمان شود. تحقیقات بیشتری برای نشان دادن فواید آزمایش دو مرحله ای برای کودکان و مادران باردار باید انجام شود.

هورمونهایی که در طول دوره ی بارداری تولید میشوند می تواند سبب افزایش مقدار قندخون بیش  از مقداری که انتظار می رود، گردد که به آن دیابت بارداری می گویند. این نوع دیابت باید درمان شود در غیر این صورت موجب بروز مشکلاتی هنگام زایمان می شود که از جمله می توان به مشکلات زیر اشاره کرد:

·        زایمان سخت به دلیل بزرگی نوزاد

·         در رفتگی شانه ی نوزاد هنگام زایمان

·         افزایش شانس نیاز به سزارین (C-section)

·        افزایش خطر ابتلا به مسمومیت حاملگی

·         افزایش خطر زایمان نوزاد مرده ( مرده زایی)

انجام آزمایش دیابت حاملگی برای تمام زنان باردار ضروری است اما آستانه ی مقدار قند خون برای تشخیص دیابت در طول بارداری چه مقدار است؟

تغییرات متابولیکی درتمام زنان باردار ایجاد می شود دو هورمون که بطور طبیعی در بارداری تولید می شوند اثر انسولین را تا حدی ممانعت می کنند . در برخی از  زنان این تغییر و ممانعت از عملکرد انسولین به حدی است که نیاز به درمان دارد. برخی دیگر از زنان باردار در مرز قرار می گیرند یعنی قند خونشان خیلی  بالا می رود اما از مقدار آستانه بالاتر نیست. قندخون این زنان بعد از خوردن مقدار زیادی غذای حاوی قند ،بسیار افزایش می یابد (همانند افراد دیابتی)، اما اگر رژیم غذایی معمولی داشته باشند قند خونشان ممکن است هرگز این مقدار بالا نرود .

آیا باید زنانی را که در مرز قرار دارند جزو افراد مبتلا به دیابت بارداری قلمداد کنیم؟ متخصصین درمورد این موضوع اختلاف نظر دارند و به همین علت بهترین آزمایش را برای تشخیص دیابت بارداری پیشنهاد می دهند . در آزمایشات فعلی، مقدار قندخون را بعد از خوردن محلول قندی اندازه گیری می کنند اما چه مقدار محلول قندی باید توسط زن بارداری خورده شود؟

 در آزمایش دو مرحله ای،اکثر زنان محلولی که حاوی 50 گرم شکر است، می خورند . این مقدار اندکی بیش از مقدار شکر موجود دریک نوشابه ی معمولی است. زنانی که قند خونشان دراین آزمایش حتی اندکی بالا می رود باید آزمایش دوم را انجام دهند، آزمایش دوم ابتلا یا عدم ابتلا به دیابت را مشخص می کند.

 درآزمایش یک مرحله ای، زنان باردار محلولی که حاوی 75 گرم شکر است را می نوشند که تقریباً معادل دو قوطی نوشابه ی معمولی است. از آنها خواسته می شود که این محلول شیرین را در طی 5 دقیقه بنوشند . انجام این آزمایش اندکی سخت تر از آزمایش دو مرحله ای است.تقریباً قندخون یک نفر از هر 5 نفر زن باردار بعد از خوردن این مقدار محلول قندی بصورت غیر طبیعی بالا می رود.

هنگامیکه از این آزمایش استفاده می شود  تعداد زنان شناسایی شده ی مبتلا به دیابت بارداری تقریباً 3 برابر آزمایش دو مرحله ای است.

انجمن دیابت آمریکا و سازمان بهداشت جهانی انجام آزمایش دو مرحله ای را مناسب  می دانند اما به دلیل ساده بودن آزمایش یک مرحله ای انجام آنرا ترجیح می دهند.

اما در نشست اخیر ، محققین میگویند در آزمایش یک مرحله ای تعداد زیادی زن باردار به عنوان افراد مبتلا به دیابت بارداری شناسایی می شوند که زنان درمحدوده ی مرز را نیز شامل می شود. این  مسئله موجب صرف هزینه های بیشتر ونگرانی واضطراب بیشتری می شود و ممکن است زنانی که نیاز به درمان نداشته باشند را نیز شامل گردد. زنان باردار درطی  بارداری نیاز به آرامش برای طی این دوره دارند ونباید افرادی را که در مرز هستند جزو  زنان مبتلا به دیابت بارداری قرار داد و به اضطراب آنها افزود .از آنجاییکه در آزمایش یک مرحله ای مقدار قندی که به زن باردار خورانده می شود معمولاً به اندازه  مقدار قند موجود دریک وعده ی رژیم عادی غذایی نیست تعداد بیشتری از افراد بعنوان فرد دیابتی معرفی می شوند.

چه باید کرد؟

تمام زنان باردار باید آزمایش دیابت بارداری را انجام داده وبا مسئولین بهداشتی خود در مورد رژیم غذایی، کنترل وزن و انجام ورزش مناسب مشورت کنند. این سه مورد به آنها کمک می کند تا شانس ابتلا به دیابت بارداری را در خود کاهش دهند.

 آزمایش دیابت بارداری معمولاً بین هفته های 24 تا 28 انجام می شود اما این آزمایش  برای زنانی که مشخصات زیر را دارند باید زودتر انجام شود:

·        زنانی که اضافه وزن دارند.

·         زنانی که سابقه ی خانوادگی ابتلا به بیماری دیابت را دارند.

·        دارای علایم احتمالی دیابت نظیر تکرر ادرار وعفونت های قارچی تکرار شونده هستند.

شما می توانید آزمایش محلول حاوی 50 گرم قند یا 75 گرمی را انجام دهید. آزمایش با محلول  حاوی 50 گرم قند ، مرحله ی اول در آزمایش دو مرحله ای است. در این روش تعداد  کمتری از زنان درمحدوده ی دیابت بارداری قرار می گیرند.

 چنانچه تشخیص دیابت بارداری درشما تایید شود ، اندازه گیری منظم مقدار قند خون درطی بارداری بسیار مهم است . در برخی از زنان با دقت و توجه  به رژیم غذایی، ورزش وکنترل وزن  بیماری دیابت قابل کنترل است ولی در مواردی که مقدار قند خون با این روشها قابل کنترل نیست از داروهای خوراکی نظیر متفورمین( Glucophage) استفاده می شود.

در برخی از زنان باردار برای کنترل قندخون نیاز به تزریق انسولین هست. اگر چه دیابت بارداری بعد از پایان حاملگی معمولاً برطرف می شود اما سبب افزایش 40 درصدی ابتلا زنان به دیابت نوع 2 درمراحل بعدی زندگی می شود، بنابراین تغییر در  روش زندگی و توجه به تغذیه ، ورزش و کنترل وزن وظیفه ای است که نباید در انجام آن کوتاهی کرد.

منبع: www.planforyourhealth.com